غزلی در
وصف «
شهدای روحانی » جلوه اخلاص در سیمای روحانیت استهر کجا نور است آنجا جای روحانیت استبر زمین مسجد و بر پله هر منبریمی گذارم سر که جای پای روحانیت استابتدای انقلاب از حوزه علمیه بودصحنه فیضیه عاشورای روحانیت استقلب ایران است قم دانشسرای انقلابهر کلامش مصدر فتوای روحانیت استروح را این ناشران نور صیقل می دهندصادق آل عبا مولای روحانیت استاز شعار بی شعور مدعی قلبم گرفتاینهمه من هایشان منهای روحانیت استکشتگان سنگر محراب خونین را بگوحافظ میثاقتان ایفای روحانیت استبشنوید از گوش جان در کشور دلها هنوزپر طنین فریاد یا زهرای روحانیت استنهضتی بی نقش روحانی نباشد پایداراین حکومت باقی از ابقای روحانیت استمرحبا روحانی وحدت شماری را که اوپاسدار ارزش و تقوای روحانیت استاین خدایان ولا را با طلا نتوان خریداین ندارد هر که در سودای روحانیت استبر شهیدان عمامه بر سر ایران دروداین رسا آوا بلند از نای روحانیت استشهر تبریز ای برادر شهر علم و حکمت استشهرتش پیچیده در دلهای روحانیت استبا لباس علم جان دادن به محراب نمازشاخص شخصیت بالای روحانیت استشعر آن باشد « کلامی » اهل دل امضا کنداین بهین امضا همان امضای روحانیت استگو کلامی را کلام از دل بر آید مدعیاین کلام رهبر و اعطای روحانیت است
موضوعات مرتبط: فرهنگي، مطالب خواندني
باراز سلام...
ما را در سایت باراز سلام دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده:
بازدید: 147
تاريخ: دوشنبه
2 خرداد
1401 ساعت: 15:14